پرهام

یکی از بحث های داغ وبلاگ های فارسی و رسانه های اجتماعی تغییرات گوگل ریدر است.
گوگل ریدر در وبلاگ رسمی خود خبری را مبنی به تغییرات ظاهر و نحوه کارکرد گوگل ریدر منتشر کرد، اعلام این خبر قبل از تغییرات واکنش های بسیار زیادی را داشت به گونه ای که کاربران در گوگل پلاس علیه آلن گرین مهندس نرم افزار گوگل الفاظ بسیار رکیکی را بکار بردند.

همه کاربران این تغییرات را پیش از انجام از دید خودشون مورد بررسی قرار دادند، ولی من میخوام از زاویه دیگه ای به قضیه نگاه کنم، از دید فنی و نیم نگاهی از طرف گوگل که با توجه به عدم انتشار مطلب رسمی با توجه به شواهد و قرائن مطالب را بیان میکنم.

اولین موضوع در مورد ماهیت گوگل ریدر هست، گوگل ریدر یا خبر خوان گوگل ابزاری است که برای خواندن فید وبلاگ ها و وب سایت ها مورد استفاده قرار میگرد و در طبقه بندی رسانه های اجتماعی در دسته News Aggregator قرار میگیرد.
گوگل چند سال پیش ابزارهای مشارکتی را به گوگل ریدر اضافه کرد.
ابزارهای مشارکتی به ابزارهای گفته میشه که کاربران با مشارکت در محتوا باعث بالا بردن ارزش یک مطلب وبلاگ یا خبر می‌شوند، به طور مثال فرندفید یک شبکه مشارکتی Collaborative Netwrok است که کاربران با مشارکت در بخش کامنت ها و لایک ها باعث بالا رفتن سطح کیفی پست ها میشوند و بهترین مطالب بوسیله مشارکت کاربران اعم از لایک یا کامنت مشخص میگردد.

گوگل ریدر یک رسانه اجتماعی است و شبکه اجتماعی نیست، ابزارهایی مثل لایک، کامنت، به اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی و دنبال کردن مطالب به اشتراک گذاشته از قابلیت های یک شبکه مشارکتی است.

گوگل ریدر از تبدیل این سرویس به یک شبکه اجتماعی ناراضی بود، گوگل ریدر تبدیل به یک سرویس با هزینه نگهداری بالا و تولید داده شده بود که نگهداری از میلیون نت و صدها میلیون کامنت و لایک هزینه های گزافی را به گوگل تحمیل میکرد، اضافه شدن گوگل باز و گوگل پلاس که گزینه های لایک و پلاس وان داشتند نیز باعث تکرار این روند میشد.

به طور مثال شما خواننده مطلب وبلاگ من هستید و مطلبی ار وبلاگ من را به اشتراگ میگذارید یا لایک میزنید، اگر شما کاربر سه سرویس گوگل ریدر و گوگل پلاس و گوگل باز باشید مطلب وبلاگ من را برای همه خوانندگان خود به اشتراک بگذارید یعنی از یک مطلب سه بار در سه شبکه متفاوت استفاده کردید، دنبال کنندگان شما قصد دارن مطلبی که شما از وبلاگ من به اشتراک گذاشته اید را لایک بزنند و یا کامنت بگذارند، خب ۵ نفر در گوگل باز لایک زدن، ۴ نفر در گوگل پلاس پلاس وان کرده اند، ۸ نفر در گوگل باز لایک زدن، کامنت ها هم به همبن صورت در سه شبکه سه نوع گفتگوی متفاوت با افراد متفاوت فقط زیر یک مطلب منتشر خواهد شد، همین تکرار داده ها شاید برای یک مطلب رقم بسیار پائینی باشد ولی برای گوگل با ۱۰۰ میلیون کاربر در این سرویس ها رقم بسیار بزرگی خواهد شد و فقط باعث تولید دیتا خواهد شد و با توجه به اینکه این سیستم یکپارچه نیست در سه سرویس متفاوت مقداری دیتا اعم از لایک و کامنت موجود است، چه زمانی این دیتا ها تبدیل به اطلاعات خواهد شد ؟ زمانی که من ۵ + ۴ + ۸ را با هم جمع کنم و متوجه بشم جمعا ۱۷ نفر مطلب من را لایک زده اند، چه زمانی کامنت ها تبدیل به اطلاعات خواهد شد ؟ زمانی که من کامنت ها را در یک صفحه جمع بندی کنم و به نتیجه مطلوبی برسم ولی بدلیل اینکه کامنت ها در گوگل پلاس با گوگل ریدر متفاوت هست یعنی بحث یکپارچه ای صورت نگرفته است تبدیل به اطلاعات نخواهد شد.

هدف گوگل از این یکپارچکی کاهش هزینه نگهداری و توسعه و یکپارچگی سیستم هاست، من در چند مطلب قبل تر به مشکلاتی اعم از لایک و فالورها و .. در چندین سرویس گوگل اشاره کردم که این موضوعات ضعف گوگل در معماری اطلاعات و طراحی اطلاعات را نشون میده، که وب سایت های مثل گوگل و فیس بوک بدنبال پوشش این ضعف هستند.

کاربری نادرست نیز یکی از مشکلات عدیده ای است که گریبان گیر گوگل شده است، استفاده از گوگل به عنوان وبلاگ شخصی برای انتشار مطالب – استفاده از Note in Reader – نیز از مشکلات مهم گوگل بود که تصمیم به تغییر ساختار گرفت، گوگل ریدر با توجه به معماری اطلاعات این رسانه یک ابزار وبلاگ نویسی نیست چون نبود آرشیو مشخص و دسته بندی و از دسترس خارج شدن نت از مشکلات مهم گوگل ریدر بود.

در سال ۲۰۰۸ که گوگل ابزار نت را در گوگل ریدر معرفی کرد هدف اش در وهله اول این بود کاربران از سایت هایی که فید ندارند بتونند مطلب منتشر کنند ولی امروز در همین جامعه کاربران فارسی این ابزار به جای به اشتراک گذاری مطالب تبدیل به آخرش هدف گوگل ریدر از این ابزار شده یعنی فضایی که آگهی های گودری و نوشته های شخصی یک کاربر و خاطرات روزانه درصد بسیار بالاتری دارن تا مطالبی که به این وسیله منتشر شده باشند.
البته این موضوع مقداری به تعریف نادرست از واژه های پست و نت هست، استفاده ای که از این ابزار شده بیشتر Post in Reader بوده تا Note in Reader !

چند سال پیش سرویسی تحت عنوان Odeo راه اندازی شد، این سرویس قصد داشت تا به عنوان اولین سرویس پادکست مشغول به فعالیت شود ولی پس از مدتی این سرویس تبدیل به سرویسی برای انتشار موسیقی شد، خب نگهداری این سرویس برای دارندگان اش به صرفه نبود و تعطیل شد، سرویس های زیادی بدلیل استفاده نادرست کاربران یا تامین نشدن منافع اشون تعطیل شدن یا تغییر رویه دادند.

سرویسی مثل توئیتر تنها شعارش عوض میشه و سرویسی مثل گوگل ریدر به گونه دیگه ای تغییر میکنه.

از نظر من منافع یک شرکت مثل گوگل یا فیس بوک بسیار مهم تر هست چون اون شرکت داره هزینه بالایی بابت سرویس پرداخت میکنه ولی کاربران اگر از این سرویس خوشش نیومد یا دیگه فعالیت نمیکنه یا سرویس اش عوض میکنه چون در سرویسی مثل گوگل ریدر کاربر هزینه ای پرداخت نمیکنه ! کاربر خیلی سریع میتونه خودش را با فضای کاری و نوع سرویس جدید و حتی طراحی جدید وفق بده چون اون شرکت ها مسلما ساز و کارهای مربوط به این موضوع را بررسی کرده اند.

گوگل و فیس بوک و سایر سرویس دهندگان نیاز دارن تا در فضایی فعالیت کنند که بتونند رقابت کنند، نیاز دارند تا ساز و کارشون را بهبود ببخشید تا سرعت سرویس بهبود پیدا کنه، نیاز دارن تا ساز و کار سرویس به گونه ای تغییر پیدا کنه که فضای آینده وب که وب معنایی خواهد بود بتونند حضور پیدا کنند، وب در حال جهش هست و سرویس ها نیز بدنبال این جهش ها هستند، پس تغییر ناگزیر است.

در یک پست دیگه در مورد معماری اطلاعات در گوگل ریدر و گوگل پلاس خواهم نوشت.

Steve Jobs

Read the rest of this entry »

در پست قبلی در مورد “World Usability Day 2011 در تهران” نوشتم.

روز جهانی کاربردپذیری یا World Usability Day امسال همزمان با سایر کشورهای جهان در تهران برگزار خواهد شد، مراسم روز جهانی کاربردپذیری ۱۳۹۰ در تهران در دانشگاه علم و فرهنگ برگزار خواهد شد.
اطلاعات بیشتر در مورد دانشگاه علم و فرهنگ تهران محل برگزاری مراسم

برنامه سال ۱۳۹۰ نسبت به سال قبل کمی پیشرفت کرده، ظرفیت سالن سال گذشته حدود ۷۰ نفر بود ولی امسال حدود ۱۵۰ نفر خواهد بود، همچنین مراسم سال گذشته در مدت زمان ۴ ساعت برگزار شد که امسال این زمان به ۸ ساعت رسیده است.

سخنرانان مراسم سال گذشته ۸ نفر بودن که برای مراسم ۱۳۹۰ به ۱۴ نفر افزایش پیدا کردند.
در مجموع همه چیز در ابعاد گسترده تری نسب به سال قبل برگزار خواهد شد.

امسال چند موضوع بسیار جذاب خواهیم داشت که موضوعاتش و سخنرانانش را بزودی از طریق وب سایت روز جهانی کاربردپذیری ۱۳۹۰ اعلام میکنیم.

در مورد روز جهانی کاربردپذیری ۱۳۹۰ و موضوع کاربردپذیری باید این نکته را ذکر کنم که موضوع کاربردپذیری یا Usability در ایران بسیار تازه هست، شاید به گستردگی سایر کشورها هنوز در ایران نباشه، سال قبل در مراسم هم این نکته را ذکر کردم که موضوع فراتر از مباحث جاری Web Usability است، به طور مثال ۲ سال پیش یکی از موضوعات روز جهانی کاربردپذیری در Sophia-Antipolis فرانسه در مورد Usability in Transportation بود که خب هنوز این موضوعات و مباحث در ایران اصلا مطرح نیست پس فعلا شاید کارشناس یا متخصص اون موضوع و حتی مخاطب این موضوعات در ایران نباشد.

موضوع اصلی امسال در مورد آموزش است، Education: Designing for social change ولی فقط ۲-۳ نفر از سخنرانان در حوزه آموزش که احتمالا یادگیری الکترونیکی و محتوای الکترونیکی و سیستم های مدیریت یادگیری است صحبت خواهند کرد و سایر ارائه ها در حوزه کاربردپذیری وب خواهد بود.

برنامه همایش روز جهانی کاربردپذیری ۱۳۹۰ تا ۱۵ مهرماه اعلام خواهد شد، احتمالا نیاز به یک ثبت نام اولیه با توجه به ظرفیت سالن و سایر موارد خواهید داشت که بزودی از طریق وب سایت اعلام خواهد شد.

بالاخره بعد از ۴-۵ سالی نوشتن در بلاگر، از بلاگر به وردپرس نقل مکان کردم.
این اواخر با بلاگر مشکلات بسیار زیادی داشتم علی الخصوص که در ایران فیلتر هست!

ولی کماکان معتقدم بلاگر سرویس بسیار پایدارتری است ولی به هر حال خالی از اشکال نیست و همین اشکال یا بسته بودن دست کاربران برای تغییرات باعث مهاجرت برخی کاربران شود، به هر حال وردپرس روی هاست شخصی مشکلات خاص خودش را داره، اینکه مشکلی پیش نیاد، هاست مشکل نداشته باشه و تهیه نسخه پشتیبان و نگرانی از دست رفتن اطلاعات را به همراه داره ولی از جهتی امکان تغییرات بیشتر را داره که باعث میشه تا وبلاگ سر و شکل بهتری به خودش بگیره.

هنوز هم وبلاگ های متعددی روی سرویس بلاگر دارم و به بروزرسانی آنها بر روی بلاگر ادامه خواهم داد.

این ۱-۲ ماه اخیر هم مشکل برای دسترسی به داشبورد بلاگر داشتم و پیغام خطای bX-fa9wwp را مشاهده میکردم که حل نشد، همین طور بلاگر درفت نیز دچار مشکل بود، امروز تصمیم گرفتم که از بلاگر به وردپرس نقل مکان کنم.

وبلاگ قبلی که روی بلاگر بود با آدرس http://archive.parhamb.net در دسترس خواهد بود.
فید قبلی هم با توجه به اتصال به بلاگر به روز نخواهد شد.

برای مطالعه وبلاگ فید جدید را با آدرس http://feeds.feedburner.com/parhamb دنبال کنید

آدرس های قبلی ممکن است دچار اشکلاتی باشد که به مرور رفع خواهد شد